وبلاگ دانشجویان صنایع غذایی آیت ا.. آملی

از دیرباز کشمش در کشور ما جزء اقلام صادراتی محسوب میشود بطوریکه فقط 15-20% کشمش مصرف میشود و مابقی به قیمت پايین صادر می گردد. همچنین تا بیست سال پیش ایران جزو مهم ترین کشورهای عرضه کننده ی کشمش به کشور های اروپایی و آسیایی بود.متاسفانه عقب ماندگی تکنولوژی و عدم استفاده از روشهای نوین کشاورزی فرآوری و بسته بندی مناسب باعث از دست دادن بازارهای جهانی گردید.امروزه در دنیا بالاخص کشورهای اروپایی و آمریکایی محصولات مختلف جانبی از کشمش مانند خمیر و کنسانتره کشمش تولید میشود.متاسفانه در کشور ما با وجود ماده اولیه مناسب در این راستا هیچ گونه اقدام جدی صورت نگرفته است لذا در این تحقیق نحوه استخراج کنسانتره گشمش مورد بررسی قرار گرفت.در این پژوهش از واریته های گشمش گرد و کشیده تولیدی منطقه کاشمر برای تولید کنسانتره کشمش استفاده شد و آزمایشات در دو سطح حلال (1:1 و 2:1) وسه سطح دمایی استخراج ( 80^oC, 70^oc, 60^oc   )و سه سطح دمایی تغلیظ ( 70^oC, 60^oC, 50^oC  )انجام گرفت.در نهایت خواص فیزیکوشیمیایی کنسانتره حاصل از جمله رنگ, ویسکوزیته, درصد قند احیاء وشمارش کپک و مخمر اندازه گیری شد.روش آماری بر اساس فاکتوریل در قالب طرح پایه ی کاملا تصادفی انجام شد و جهت مقایسه میانگین ها از آزمون چند دامنه ای دانکن استفاده گردید.آنالیز آماری نتایج نشان می دهد که جهت تولید کنسانتره کشمش , استفاده از کشمش گرد با نسبت حلال 1:2 در دمای استخراج 60^oC و دمای تغلیظ 50^oC پیشنهاد می گردد. کشمش گرد از کشمش کشیده ارزانتر و برای تولید کنسانتره , اقتصادی تر می باشد. کشمش گرد آرومای بیشتری نسبت به کشمش کشیده دارد. با افزایش دمای تغلیظ و دمای استخراج کشمش گرد , شدت رنگ کنسانتره حاصل از آن کمتر از کشمش کشیده میشود. بنابراین این فاکتورها موجب شدند تا کنسانتره کشمش گرد بر کنسانتره کشمش کشیده ترجیح داده شود.